Będzie praca w parach – wykorzystamy ją do budowania zakresów pasywnych i ich późniejszej aktywizacji. Chodzi o to, by ciało nie tylko „dopuszczało” ruch, ale potrafiło go utrzymać pod kontrolą. Wykorzystamy różne podejścia – czasem zaczniemy od aktywnego zakresu, żeby przygotować ciało do głębszej pracy, a czasem odwrotnie, w zależności od konkretnej pozycji i celu.

Rano – pranajama i techniki oddechowe, które pomogą ci lepiej poczuć swoje ciało. W ciągu dnia – praktyka z korektami, żebyś mogła precyzyjnie dopracować ruch i zakodować go w ciele tak, by działał na twoją korzyść. Czas poświęcony na elastyczność będzie rzeczywiście pracą nad zakresem ruchu, a nie pasywnym leżeniem.

A gdzie w tym joga?

Choć na macie będziemy pracować z ciałem, to w tle działa cały system praktyki. Ten wyjazd to praca z Tapas – dyscypliną, zaangażowaniem i świadomym wysiłkiem. Budowanie siły i elastyczności wymaga konsekwencji, ale nie ślepego forsowania – to Swadhyaya, czyli samoobserwacja, pozwala nam zrozumieć, kiedy ciało jest gotowe na więcej, a kiedy lepiej odpuścić.

Praca w parach to nie tylko fizyczne wsparcie, ale też praktyka Ahimsy – braku przemocy wobec siebie i innych. Nie chodzi o to, by się wzajemnie „dociskać”, ale o uważność, słuchanie ciała i szanowanie jego granic. To też Satya – prawda wobec siebie: czy faktycznie mam kontrolę nad zakresem, czy tylko „przechodzę” do pozycji siłą?

Poranne pranajamy i techniki oddechowe to Shaucha – oczyszczenie. Praca z oddechem nie tylko buduje lepszą świadomość ciała, ale też pomaga oczyścić głowę z nadmiaru napięcia i „wejść” w praktykę bez zbędnego chaosu.

To nie będzie tylko ruch, ale ruch, który ma sens..